3 maja 1791 r., 230 lat temu,  Sejm Czteroletni przyjął ustawę rządową, która  w historii znana jest  jako Konstytucja 3 maja. Była to druga na świecie i pierwsza w Europie ustawa regulująca organizację władz państwowych, a także prawa i obowiązki obywateli, wciąż jeszcze podzielonych na stany.  
   Konstytucja była przełomowa w wielu aspektach: pozwalała  na sprawne działanie sejmu, usuwając „liberum veto” i wprowadzając  głosowanie większością, uniemożliwiono także kwestionowane  przez sejmiki decyzji. Stworzyła silną władzę wykonawczą z rządem zwanym Strażą Praw  i królem na czele.  Zrezygnowano z sukcesji tronu i wprowadzono wolną elekcję.  Większe znaczenie zyskali mieszczanie, którzy nie stanowili osobnej izby parlamentu, ale mieli realny wpływ na ustawodawstwo. Otrzymali najważniejsze przywileje przysługujące dotąd  szlachcie: prawo nietykalności osobistej i majątkowej, prawo nabywania dóbr ziemskich, dostęp do niemal wszystkich stanowisk oraz realny udział we władzy, pełną autonomię administracyjną i sądową w miastach. Chłopów uznano za integralną część narodu, ale nadal nie mieli oni praw politycznych. Rozdzielono władzę sądowniczą od ustawodawczej i wykonawczej. Konstytucja traktowała religię rzymsko-katolicką jako panującą, jednak wszystkim innym wyznaniom zapewniała  tolerancję.
   Polacy dzięki przyjęciu Konstytucji 3 maja odzyskali poczucie własnej wartości i szacunek dla swego politycznego dziedzictwa. 27 listopada 2020 r. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej zadecydował, że 2021 będzie także rokiem Konstytucji 3 Maja.